Woensdag zijn we 5 maanden samen, mi am0r en ik. En al is dat in tijdstermen niet echt heel lang, ik heb in deze 5 maanden emotioneel en relationeel meer bereikt dan in welke andere relatie dan ook. Dit is hem gewoon. Mijn prins. De man met wie ik samen wil wonen, kindjes wil en een toekomst op wil bouwen.

Er is sinds ik hem ken geen moment geweest dat ik hem zat was, naar "iets anders" verlangd heb of dat hij me verveelde. Hij intrigeert me. Boeit me. Verrast me.

Ik ervaar een intens gevoel van houden van. Ik hou van hem. Echt. En heel veel. Sowveel dat ik het fysiek voel als we niet bij elkaar zijn. Ik mis hem echt. Zodra hij de deur uitstapt en zeker nu hij in Londen zit.

Ik ben gevallen voor zijn dansen en zijn charmes. Die man kan bewegen op een manier waar veel vrouwen wat van kunnen leren. Wow. En als het een ware boogschutter betaamt is hij enorme charmant. Hij weet precies wat hij moet zeggen en beschikt over een flike dosis humor. Ik hou ervan!

Hij kan af en toe echt een bitch zijn. Heeft bepaalde "dingetjes" en een paar issues waar hij zich vooral niet subtiel over uitdrukt. Helemaal niet boogschutter eigen Dat botst af en toe en dan is er even vuurwerk. Gelukkig kunnen we wel alles tegen elkaar zeggen en is er na verloop van tijd in ieder geval een van de twee die toegeeft en dan hebben we onze grenzen weer gesteld en is alles weer harmonieus en prima. En laten we wel wezen. Van een ja en amen man word ik niet gelukkig. Daar verdien je bij mij geen respect mee en ik ga geheid op sown man uitgekeken raken. Nee, deze man is wel aan mij gewaagd

Hij heeft een hele andere achtergrond dan ik. Heeft dingen meegemaakt die ik nooit zou meemaken en heeft zijn leven anders geleefd dan ik zou doen. Daarnaast heeft hij een heleboel dingen gedaan die hem voor mij sow interessant maken. Hij heeft dingen bereikt. Kan dingen. Hij heeft een passie voor autorijden. Deed in Curacao mee aan streetraces en ook met de Xbox raced hij en doet hij mee aan wereldwijde competities. Hij heeft zijn motorrijbewijs. Een andere passie is bodybuilden. Hij heeft zijn papieren voor fitnessinstructeur en personal assistent. Op zijn 20e is hij na hard trainen Mister Curacao geworden Omdat met bodybuilden niks te verdienen is, is hij toen in stripclubs gaan werken. Daar heeft hij altijd goed geld mee verdiend. Zijn lichaam en het feit dat hij zich heel goed kan bewegen maakten dat voor hem een logisch besluit. Hij is ook Mister Exotic Dancer van de Carrebean geweest. Dan heeft hij ook nog een tijd in een brassband gezeten, iets wat ik zelf ook altijd helemaal te gek heb gevonden En hij is zanger/ rapper in een reggaetonformatie waarvoor hij sow nu en dan hier of in het buitenland optredens heeft. Verder is hij ook nog superhandig aangezien hij bij een klusbedrijf gewerkt heeft. Stucen, laminaat leggen, tegelen, schilderen, loodgieten alles.... hij kan het allemaal.

Een echte man dus. Misschien op het eerste gezicht een machoman als je het sow leest en als je hem ziet. Maar ik hou alleen van de machoman als deze stiekum een heel klein hartje heeft. Gevoelig is, lief is en oog voor detail heeft. Dat heeft hij ook nog allemaal. Hij is lief voor me, een echte knuffelbeer en hij heeft me al een paar keer weten te verrassen. Als ik eraan denk schieten mijn mondhoeken naast mijn wenkbrouwen. Ik denk meteen aan die vrijdagnacht dat we elkaar sow miste maar niet konden afspreken. Ik werd gebeld om een uur of 04.00 's nachts. Mi am0r! Ik schrok wakker en hoorde. Hi mami how are you? I'm fine bla bla bla.... en toen. Open the door mami. Ik was wel wakker genoeg om te weten dat ik in de zeik werd genomen. Dus ik zei jaja. Hij hing op. Ik belde hem terug en vroeg Why you hang me up? Open the door mami! Was het antwoord en weer hing hij op. Terwijl ik hardop tegen mezelf zei "ik lijk wel gek" stapte ik uit bed en liep naar de voordeur. Ik haalde deze van het slot af en opende hem. Daar stond met een brede grijns mijn papi. Van schrik duwde ik de deur weer dicht. Toen ik hem daarna binnenliet waren we sow blij Hij zag er sjiek uit, kwam van een feestje en ik maakte met mezelf de afspraak dat ik nooit meer met ongefohnde en ongestylede haren naar bed zou gaan. Blushje en glosje naast me bed een must! Maar het maakte hem allemaal niks uit. Hij wilde zijn mami zien en wel NU en had zich laten brengen door een vriend. Wat een topper! Nog nooit eerder ben ik sow verrast. We hebben het er nog wel eens over en dan doet hij altijd even na hoe ik keek

En gisteren toen hij me voor de derde keer belde vanuit Londen hoorde ik muziek. Hij was in de club. Toen ik goed luisterde hoorde ik ONS nummer. En hij zong het voor me mee. Ik heb het hele nummer met een big smile meegeluisterd. Nobody can love you the way i do herhaalde hij nadat het nummer afgelopen was en toen sloot hij af met I call you tomorrow mami. Dat soort dingen. Ja, dat is echt Arg3nis! Sught!

Kan mezelf zijn bij hem. Hij is net sown mafkees als ik dus We lijken eigenlijk heel veel op elkaar en dat werkt toch wel lekker. Zijn hond maakt nu ook deel van ons leven uit. Hij nam hem nooit mee ivm Snoes maar omdat we elkaar vaak niet konden zien omdat er dan geen doggysitter was, hebben we het gewoon een keer geprobeert. Chabo is een door en door lieve hond. Hij wil wel naar Snoes toe maar alleen om te spelen. Voel mezelf ook geen moment ongemakkelijk bij die hond. In tegenstelling. Ik ben gek met die hond. En hij met mij. Dus nu zijn we in het weekend vaak gezellig met zijn viertjes. Snoes wil hem wel op veilige afstand hebben maar ze gaat gewoon haar eigen gang. Superfijn!

Ik heb gewoon een constante wens om bij hem te zijn. En ik merk dat van hem ook, heel fijn. Ik heb hem nu een week niet gezien omdat hij dit weekend in Londen zit dus ik zie hem dinsdag want dan komt hij terug en ik kan gewoon niet wachten! Ik hou van hem omdat hij het in zich heeft om mij de gelukkigste mami op aarde te maken. Maar dan zal ik wel eerst van deze wolk af moeten komen

"

Mooierd!

Samen zwieren.

Mine

Jaws

Relaxen bij mami.

Chab0 meets Snoes

Knuffelen met papi; intens gelukkige Chabo

Op schoot bij mami, zijn favoriete plekje.

De afgelopen periode is voor mij persoonlijk best een tijd van hoge pieken en hele diepe dalen geweest. Ik ben een positief ingesteld mens. Ik zie liever mogelijkheden dan problemen en weet op het eerste gezicht uitzichtloze situaties vrij eenvoudig om te turnen in een uitdaging....

Alleen soms is bij mij het potje met positieve energie ook wel eens leeg en dan wordt het heel donker ineens

Dan baal ik van werkelijk alles en daar terg ik mezelf dan de hele dag mee. Het frustreert me dan dat ik bijna 30 ben.

Dat ik bijna 30 ben en nog steeds alleen woon. Ik woon al ruim 9 jaar alleen. Ik vond het altijd heerlijk maar nu ben ik er klaar mee. Ik wil gewoon niet meer alleen thuiskomen. Helemaal met die geweldige man die ik nu heb gevonden. Ik wil samen zijn. Me niet meer alleen voelen. Daar kan ik mezelf dan in sown dip mee voor me kop slaan. En meteen daarna word ik bang dat die zelfde prins me gaat verlaten. Dat ie net sow onverwacht en magisch als hij verscheen, ook ineens POEF weer weg is. Ook al geeft niets daar aanleiding toe. Angsten nemen het dan van me over.

Dat ik acht jaar geleden een betere baan had dan nu. Met een beter salaris en top secundaire arbeidsvoorwaarden. Een auto van de zaak, een telefoonvergoeding en internet. Een vast contract en een baan met toekomstperspectief. Ik voel mezelf dan echt carrierewise mislukt als ik in sown dip zit.

Dat ik woon in de buurt waar ik woon. Mijn huis van binnen is niks mis mee, maar van de omgeving word ik helemaal niet goed. Omringd door tokkies, lowlife en zonde van de zuurstof. Pure armoe in de breedste vorm van het woord. Ik wil hier geen kinderen krijgen. Hell no. Ik moet hier weg maar hoe? Een huis kopen zit er niet in. Dat brengt me op het volgende.

Dat ik mezelf half dood werk en dat het nooit genoeg is en ook niet ophoudt. Je wilt niet weten wat ik binnenhaal en betaal. Als het ene gat dichtzit heeft ie zich net voor het sluiten nog even snel gedupliceert. Ik heb financieel gewoon echt pech. Nu ook weer een belastingaanslag omdat mijn oude werkgever kennelijk niet goed heeft doorbelast. Echt heel fijn. Had net twee aanslagen voldaan weet je wel.... Moedeloos.

Dat ik geen auto heb. Daar word ik echt ongelukkig van. Ik ervaar het als vrijheidsberoving en het tast me aan in mijn persoonlijk geluk. Bij S00f hoort gewoon een auto, klaar. Ik ben nu ruim een half jaar Toos autoloos en dat bevalt me heel slecht.... en dan hou ik het heel netjes. Het beperkt me enorm in mijn gaan en staan en het bemoeilijkt de gang van zaken. Het kost me een hoop tijd en geld om van geduld en een paar jaar van mijn leven maar te zwijgen.

Dat ik niet tegen iedereen kan vertellen dat ik in blijde verwachting ben. Ik wil al een tijd sow graag een kindje.... Het is een heel vervelend stemmetje in je hoofd wat zeurt. Een soort zeurende hoofdpijn. Een wens, verlangen wat je op wanhopige ideeen brengt. Plan B, C enz.... Je voelt druk. Ben al bijna 30 en dan takel je babytechnisch gezien af. Waarom heb ik geen recht op dat geluk? Ben omsingeld met eencelligen die kinderen krijgen of je ze sow gratis bij elke 15 euro aan boodschappen krijgt. En ik dan?

Ik had mijn leven graag anders gezien op die momenten. Vaak duren dit soort buien een kleine week en dan hervind ik mezelf weer. Het zijn zware en lange dagen. Helemaal omdat ik bijna niemand hierin betrek. Ik zonder me af, zet een masker op naar het werk en ga daarna linea recta naar huis. Ik ben moeilijk te bereiken, niet echt aanspreekbaar en zeker niet voor rede vatbaar. Ik maak in mijn hoofd alleen maar meer problemen, loop op zaken vooruit, bedenk me tal aan rampscenario's en beat myself up met al het bovengenoemde.

Een enkele fijne vriend(in) laat ik dan even weten dat het niet sow lekker gaat. Het meeste hou ik dan nog voor mezelf. Ik blokkeer.

Toen mi amor kwam ( waar ik helemaal geen zin in had omdat ik mezelf sow ellendig voelde dat ik zelfs hem niet wilde zien ) en op een gegeven moment bleef aandringen wat er was omdat hij zag dat mijn gedachten steeds afdwaalden, ben ik gebroken. Ik gooide alles eruit en was voorbereid op een reactie waar ik niks aan zou hebben, die me zou irriteren ( het valt toch allemaal wel mee, het komt allemaal wel goed ) en het ultieme gevoel van alleen als hij me toch niet zou begrijpen.

Maar goed dat ik mijn geld niet verdien met in de toekomst kijken want er gebeurde iets wat mij nu eigenlijk nog verbaast. Mi amor luisterde ernstig naar alles wat ik zei, bagetaliseerde niets van wat ik zei en pakte me in eerste instantie heel stevig vast, streelde door mijn haar, veegde mijn tranen weg en kuste me op mijn voorhoofd en wang. Hij zei me dat ik al leuk genoeg ben sowals ik nu ben. Met de baan die ik nu heb, zonder de auto die ik niet heb en in dit huis zonder een dikke spaarrekening. Hij zei me dat hij heel graag wil samenwonen maar dat hij eerst een paar dingen geregeld wilde hebben en dat we prachtige kindjes gaan krijgen en een hele fijne toekomst samen. Hij zei ten slotte dat hij het niet leuk vond om me sow te zien en dat hij superveel van me houd en me echt niet alleen laat.

Ik voelde me fijn. Veilig. Begrepen. Getroost en een beetje gerustgesteld. Toch kon hij me met wat hij zei hoop geven. Een plan en een toekomst waar ik sow naar uitkijk. Het heeft ons dichter bij elkaar gebracht en ik kan mijn onzekerheden daarin nu veel beter controleren. Ik ben hem heel dankbaar. Het was voor het eerst dat mijn partner mijn rots was in plaats van andersom. Wat een fantastische fijne man heeft mij toch gevonden. Eindelijk

Dus!

Nu ben ik weer vol in de survival mode! Ik ben op het werk momenteel afrondend bezig. Het is een prima baan waar ik zeker in deze tijd blij mee mag zijn. Ik heb mezelf uit de beveiligingswereld weten te werken en ik heb mijn doel, for now, behaald. Ik moet er vrede mee nemen, sterker nog... ik moet tegen mezelf zeggen dat ik dat goed heb gedaan! Wat geweest is, is geweest. Nu is wat telt.

Proberen om toch mijn inkomsten weer wat te verhogen en mijn uitgaven wat in te binden waar mogelijk. Heb er een plan voor gemaakt waar ik me enkel aan hoef te houden en dan ziet het er eind mei alweer heel anders uit. Verder mijn papi helpen waar ik kan sowdat ook hij zijn doelen behaalt en dan kunnen we samen aan onze toekomst werken. Ik heb nu een fantastische, lieve, mooie man die dat ook graag wil, dus we gaan er ons best voor doen.

En beter dan me best, kan ik niet doen. Dus ik laat me niet meer afleiden door zonlichtwerende gedachten en ik ga gewoon door. De goede weg is niet altijd de makkelijkste en de kortste weg, maar eens moet er een stabiel tussenstation in deze reis komen.

Tijd voor wat updates

Ik ben vrij, lekker uitgeslapen, net lekker ontbeten met een lekker zondags gekookt eitje, via mijn boxen wordt mijn huiskamer gevuld met reggae vibes en dankzij het heerlijk schijnende zonnetje ligt Snoes uiterst tevreden te bakken. Colaatje tintelt op 't bureau. Kortom! Ultiem moment om even lekker te ventileren!

Op werk gaat het heel primaah!

Ik ben lekker ingewerkt en kan me, nu alle handelingen en het verwerken en doorspelen van informatie automatisch gaan, volledig concentreren op het plannen zelf. Welke jobs kan ik combineren, welke hebben prioriteit, wie stuur ik naar een bepaalde job, welke mensen lopen graag samen, wie komt hoe laat waar weer beschikbaar. Dat soort dingen. Ik heb het gevoel dat het lekker gaat en ik heb tot sowver nog geen geluiden gekregen dat dat niet het geval is.
Ook niet toen ik er naar vroeg.

Ik moet wel achter een hoop dingen zelf aan... maar daar was ik gelukkig al op getraind door mijn vorige werkgevers Sow ben ik al een maand bezig om een evaluatiegesprekmoment op de agenda te krijgen... Ik voel dat komende week een uitgelezen moment gaat komen daarvoor. Ik wil immers wel even weten waar ik precies aan toe ben! Mijn teamleider heeft wel laten vallen dat mijn contract al in de maak is. Fijn om te horen natuurlijk, maar ik wil even weten hoe en wat en dan alles even met een krabbel op een A4tje. Wordt vervolgd!

Attent..

Een paar weken geleden had ik ineens een heel attent moment. Ik had bedacht dat we met de ind3ling iets leuks voor onze Renate moesten verzinnen. Ze was trotse eigenaresse van haar eerste koophuis en sowiets met je niet ongevierd voorbij laten gaan, had ik besloten. Ik maakte onze collega's enthousiast en regelde zonder dat ze iets doorhad een door ons allen beschreven kaart met daarin een fijnse IKEA cadeaucard. Ze was blij verrast Goeie actie S00f!

Toen ik met dit idee naar mijn teamleider stapte, kreeg ik meteen het verzoek of ik ook het initiatief wilde nemen met betrekking op een cadeau voor Nathalie, een andere ind3lingcollega, die elk moment kon bevallen van haar eerste kindje.

Ik heb alles gegeven. Heb echt uitgepakt! Eerst een immens grote kaart gekocht die vol!!! op de post is gegaan. Toen geld ingezameld bij sowveel mogelijk collega's en hiervan een fantastische mama-dochter ( inmiddels was de kleine meid geboren ) mand samengesteld. In de mand zaten lekkere verwen/relaxproducten voor mama en een knuffeltje, bijtring en kjoete wit met roze gympjes voor Brittje. Daarnaast had ik van de rest van het geld een cadeacard bij de H&M gehaald twv 70 euro. Dan kon ze zelf ook nog even lekker aan de shop. Bij de Hema scoorde ik fantastische inpak/cadeauspullen en thuis overtrof ik mijzelf. Het resultaat mocht er zijn en iedereen op werk was lyrisch. Ik hoor morgen wel wat de mama er van vond, want er zijn vorige week collega's mee langsgegaan. Ben benieuwd

In ieder geval een goede zet mee gedaan

Verder ga ik me bezighouden met het invullen van een website die er is om de ind3ling te voorzien van allerlei informatie. Er is momenteel niemand die er zin/tijd/feeling mee heeft, dus dat leek me goed om op te pakken. Nooit weg om extra dingen op te pakken.

Het gaat lekker, ik kan mezelf nu goed redden en voel me prettig binnen het team. Met de een werk je beter en liever samen dan met de ander, maar gelukkig is er redelijk wat afwisseling, dus dat gaat goed.

Op naar me contract!

elke tweet die ik plaats...
elke keer dat mijn buurvrouw met de deuren slaat...
elke keer dat iemand zegt dat mijn ogen sow mooi zijn...
elke keer dat het ov te laat is of vertraging heeft...
elke keer dat papi me mami noemt...
elke keer dat ik "nee dank je" zeg als iemand met me wil dansen...
elke keer dat de buurman zijn honden roept...
elke keer dat ik mijn neus moet snuiten...
elke keer dat ik mijn auto mis...
elke keer dat ik me nek breek over die kabel in de kamer...
elke keer dat ik een smje verstuur...
elke keer dat ik zin heb in iets lekkers, maar het niet neem...
elke keer dat Snoes op schoot wil...
elke keer dat ik een kusje van mi amor krijg...
elke keer dat de buurman zijn jeep asociaal parkeert...
elke keer dat ik in aanraking kom met schoonmaakmiddelen...
elke toetsaanslag die ik maak...
elke rekening op mijn deurmat...
elke folder die ik in de bus krijg...
elke keer dat mijn buuv de nee nee sticker van mijn bus trekt...
elke keer dat ik hoop dat ze gewoon een keertje doodgaat...
elke keer dat ik daarin teleurgesteld word...

Dan kon ik gewoon lekker mijn baan opzeggen

Voor dit log moet ik toch echt even tijd maken.
Tis echt een gewoonte geworden om te doen

Ik had mezelf een aantal doelen gesteld voor 2009.
Namelijk deze:

Een TOFFE baan vinden waar ik toekomst in heb!

VOLTREFFER!
Binnenkort hoor ik of kan blijven plannen want me proeftijd zit erop!

Die geweldig man die ik al op het oog heb de mijne maken

VOLTREFFER!
Het is geen prins maar zelfs een King geworden

Sowveel mogelijk afbetalen.
GOED OP WEG.
Ik heb me halfdood gewerkt en betaald afgelopen jaar maar ik ben er nog niet. Maar ik heb meer dan me best gedaan en ik mag mezelf best een schouderklopje geven want man man man wat heb ik veel gewerkt.....

Een gewicht te bereiken waar ik me 100% happy bij voel.

STABIEL.
Niet meer afgevallen dan vorig jaar. Mijn ideale ik is nog niet ideaal. Lijkt me mooi om dat voor me 30e in orde te hebben.

Als dat me allemaal lukt, dan kan ik in 2010 écht aan mijn toekomst beginnen. Happy met mezelf, met mijn prins, met mijn baan en met minder zorgen. Ik ga er vanuit dat me dit gaat lukken!

Ik ben 2010 goed begonnen! In tegenstelling tot vorig jaar heb ik nu én een baan én een relatie met potentie en toekomst. Een hele prestatie die ik echt als beloning voor een pittig jaar zie. Well done!

En verder... als ik er nog aan toe kom:

Een basgitaar aan te schaffen en les te nemen.
Eventueel die ene taalcursus te gaan volgen.

WAHAHAHAHA ik kwam vaak nauwelijks aan slapen toe
Staat nog steeds op me lijstje! Het tweede punt is wel in progress overigens. Ik heb een boek gekocht met Spaanse grammatica en mi amor leert het me ook zin voor zin en woord voor woord.

= Persoonlijk was 2009 voor mij... =

Qua werk...

Een jaar van werken, werken en nog meer werken....
Drie banen tot september. Veelal lange dagen van gemiddeld 11 uur werken per dag... Minimaal zes dagen per week werken tot september. Uitschieters gehad van 17 dagen achter elkaar werken. Mijn vakantie bestond uit 4 dagen achtereen vrij ergens in de nazomer... maar die voelde wel als twee weken. Heerlijk was het

Ik kreeg in de zomer de briljante ingeving om een balletje op te gooien bij HR om mogelijk bij de planning bij C@ddy te gaan werken. Dat verliep sow ongelovelijk soepel dat ik binnen twee weken een datum had per wanneer ik mee kon gaan kijken Inmiddels ben ik geslaagd voor de eerste test en ben ik aan het einde van mijn proefperiode zelfstandig plannen. Ik verwacht op korte termijn een afsluitende test en een gesprek. So far so good dus ik heb goede hoop!

Heb nadat ik wist dat ik bij de planning kon beginnen per 1 september de beveiliging dan ook eindelijk vaarwel gezegd. Dat werk en dat bedrijf trok ik écht niet meer. Wel een risico om een vast dienstverband op te zeggen maar soms moet je die gewoon nemen en voor iets anders gaan. Zeker als het je nooit gaat opleveren wat je wil, laat staan een bijdrage kan zijn voor je toekomst.

Het voelde als een bevrijding!!!! Ik was sow happy
Ik heb toen me hele rooster aangepast. Ben van 3 dagen werken bij C@ddy naar 4 dagen werken gegaan en heb na een pittige onderhandeling bij C@ddy mezelf elke zaterdag vrij kunnen fixen Daarnaast ben ik de zondag om de week ook vrij wat mij dus om de week een heel vrij weekend oplevert. En dat is echt heel erg fijn!!! De andere week werk ik wel 6 dagen maar het is al sowveel relaxter dan ik gewend was dat dat echt geen enkel probleem is.
Ik heb het mooi voor mekaar dacht ik sow

Qua relatie...

Uiteindelijk succesvol. Heb een maand of zes, zeven gedate met Rev natuurlijk, wat me niet bezorgde wat ik wilde hebben en dat gaat vervelen. Hou er niet van me energie te steken in projecten die me niks opleveren. Ben er best wel hard in geworden. Werkt het met jou niet, dan werkt het wel met iemand anders want je bent echt niet de enige of laatste met wie ik het leuk kan hebben. En de hoofdregel is en blijft GRAAG OF NIET! Niet graag genoeg is voor mij hetzelfde als niet dus ik heb er een punt achter gezet. Ik heb er ook niet echt heel erg mee gezeten. Het gevoel van trots dat ik voor mezelf kies was allesoverheersend. En naast een heleboel matchen met Rev waren er ook wel een aantal dingen die ik miste die voor mij wel heel belangrijk zijn, wil een man me niet gaan vervelen. Ik vind mannen nogal snel saai.... namelijk.

Al vrij snel eigenlijk bleek het een TOPzet
Tijdens mijn eerste bezoek aan salsabar Cantiner0 heeft mi am0r mij gevonden. Het was een prachtige avond na welke er nog vele volgden. We gaan nog vaak naar Cantii of een feest om samen heerlijk te dansen. Niks heerlijker dan met mi am0r over de dansvloer te zwieren Sught!

Sinds die eerste dans zijn we.... nou onafscheidelijk wil ik niet zeggen maar eigenlijk wel samen. We hebben niet meer verder gekeken zeg maar omdat we elkaar gewoon echt gevonden hebben. Ik ga 2010 dus heel gelukkig in met prachtexemplaar van een man naast me waarover ik trots kan zeggen dat hij bij mij hoort. Mi am0rrr

Qua vriendschappen

Er zijn een paar engeltjes die me echt gered hebben dit jaar toen ik het ff niet meer zag zitten allemaal. Aan sommige dingen leek geen einde te komen... Maar met hun hulp is er weer hoop gekomen. Overzicht en een vooruitzicht. Ik ben ze daar heel erg dankbaar voor. Wat heerlijk om deze mensen in mijn leven te hebben.

Ik zie mijn zusjes vaker en dat is altijd iets om blij van te worden. Ze gaan allemaal lekker op school. Zijn serieus bezig, werken hard en leveren mooie resultaten. Echt om trots op te zijn. Dat ben ik dan ook. Elke dag.

Andere vriendschappen bevriezen ofsow. Op een of andere manier heb je weinig meer te melden aan mekaar. Mensen reageren nauwelijks, iedereen is te druk ( en aan druk heb ik dus echt geen boodschap. Ik maakte met 3 banen ook gewoon tijd voor mijn sociale leven. Als je maar WIL. ). Een keer per jaar op je verjaardag komen is al een onmogelijke opgaaf, laat staan gewoon normaal een afspraak maken. Ik vind het jammer. Snap ook niet sow goed waarom maar ik blijf niet aan de gang. Laat het maar even voor wat het is. Misschien leeft het weer op en anders blijft de herinnering. Mijn persoonlijke voorkeur gaat uit naar het eerste maar er is geen enkele relatie die je in je uppie kan laten functioneren dus....

En weer andere vriendschappen ontwikkelen zich juist op een positieve manier. Wen is daar een primaah voorbeeld van. Zeker de laatste paar maanden zien we elkaar veel vaker, zelfs wekelijks en gaan we lekker shoppen en stappen. Ja, ik hou dr van. Echt iemand met wie je ALTIJD kunt lachen. Echt een sfeermaker. Gezellig. Iemand met wie alles bespreekbaar is en met wie ik gewoon lekker op 1 lijn zit. Geen gelul, gewoon lol maken. En dan doen we dan ook.

En sommige mensen zie je niet sow vaak, maar als je mekaar ziet of spreekt dan is het gewoon goed. En dat is ook fijn. Die stabiele factors. Deesii, Patou, Tess. Fijne mensen om in me leven te hebben.

= De plannen voor 2010 =

Eigenlijk gewoon op deze voet verder gaan met als keyword "STABILITEIT". Dat is wat ik wil bereiken!

Stabiliteit qua werk. De functie van 0perationeel planner krijgen. Een contractverlenging of nog beter een vast contract aan de haak slaan. Automatisch bereik ik daar ook een stabiel inkomen mee.

Stabiliteit qua woning. Eigenlijk heb ik dat wel al maar het liefst ga ik hier natuurlijk weg. Ik weet niet hoe het tussen mij en mi amor gaat ontwikkelen en nu is ook niet het ideale moment om mezelf op kosten te jagen dus ik wacht het nog even af denk ik sow. Dit komt wel goed, daar maak ik me nu niet zo druk om.

Stabiliteit qua relatie. Dat zou zeker welkom zijn. Momenteel werken we er hard aan. Heel veel dingen gaan vanzelf omdat we qua denken op een lijn zitten. Er zijn ook dingen waar we heel anders over denken, dat maken we dan bespreekbaar en dan vinden we een manier om het zo te plaatsen dat we ons er allebei ok mee voelen. En er zijn ook een paar dingetjes die gewoon af en toe enorm botsen. We zijn allebei nogal... fel soms Ik wil mijn 'dingetjes' heel erg verdedigen soms en hij heeft dat ook dus dat levert dan een fijne gepassioneerde frontale botsing op. Als we allebei bekoeld zijn en er rustig over praten, blijkt eigenlijk vaak dat we elkaar stiekem best begrijpen. Als we dan weer op een lijn zitten, de ene keer wat verder uit elkaar dan de andere keer, dan is het allemaal weer prima.

Als hij hetzelfde blijft als nu, dan zit het voor mij goed. Hij heeft wat ik zoek en maakt me gelukkig. Sowieso ligt in de planning om samen op vakantie te gaan, dat heeft hij me gevraagd en het liefst zou ik met hem samen gaan wonen. Gewoon om elke dag bij hem te kunnen zijn. Ik denk dat het allemaal tot de mogelijkheden van een spannend, zonnig en liefdevol en STABIEL 2010 behoort.

En ik kijk er naar uit!

P.S. Het enige wat niet stabiel hoeft te blijven is mijn gewicht

Met mi am0r @ Sexybag meets 911

MissTerious, 29 jaar

Vandaag is mijn 29e verjaardag
Ik ben overladen met smsjes, hyve- en twitterberichtjes, belletjes en (digi) kaartjes dus ik voel me enorm jarig. Voel me ook happy! Heb zin in vanavond want dan komen er allemaal fijne lieve mensjes om het met me te vieren. Hapjes, drinken, muziek... kortom gezelligheid!

En sowals Kimmsallabimm het sow mooi zei.
Weer een jaartje ouder, maar nog steeds SEXY

Mi amor is er ook bij dus ik ben heel benieuwd!!!!
Pics volgen.

Wie is hij dan, zullen mensen zich afvragen. Nou ik zal je een beetje over hem vertellen. En wat ik dan sow leuk vind aan hem

Zijn roepnaam is @rgenis ( Arhènis ). Hij word in december 30 jaar en is daarmee een jaartje ouder dan ik. Het is dus ook een boogschutter. Ik merk daardoor dat we over veel dingen hetzelfde denken. Heb ook het gevoel dat hij gewoon straight zegt wat hij denkt, net als ik. Verder zegt hij soms dingen die ik zelf precies sow had kunnen zeggen.

Hij is geboren op de Dominicaanse republiek. Zijn moeder is dominicaanse, zijn vader is van Jamaica. Hij heeft een zus die ook hier in NL woont en een broer die nog op de dominicaanse woont. Op zijn 8e is hij verhuisd naar Curacao en 2,5 jaar geleden is hij naar hier gekomen. Hij was hier een keer op vakantie geweest en wist toen dat hij hier graag wilde wonen. Hij wil ook niet meer weg zegt hij.

Op zijn 18e was hij Mister Curaca0 met b0dybuilden
Verder zingt hij in een soort reggaeton formatie.

Hij was meteen spontaan en lekker zelfverzekerd en daar hou ik van. Niet te vergissen met arrogant want daar hou ik helemaal niet van! Hij heeft temperament. Vuur. Heerlijk! Geen slomo voor Soof. Het is iemand die me weet te boeien met hoe hij is en wat hij doet. Geen saaie vent waar ik snel op uitgekeken raak. Hij is spannend. Hij is gek op dieren. Snoes vind ie helemaal leuk. Praten tegen dr! Hilarisch. Met zijn eigen hond is hij net als ik met Snoes. Hij houd van dieren, dat vind ik wel belangrijk!

Hij kan natuurlijk heel goed dansen en dus kunnen we samen lekker uit. Dat vind ik ook echt wel een enorm pluspunt! We hebben dezelfde humor. Hij is superlief en echt een knuffelbeer. Op straat, in de bus, op de dansvloer, in een cafe, thuis. Overal krijg ik kusjes en knuffeltjes. Echt te cute! Hij geeft me gewoon echt het gevoel dat hij heel blij van me word. Zegt lieve dingen en vraagt vaak hoe me dag was, of ik me wel lekker voel en wat ik denk. Hij is echt geinteresseerd en betrokken zeg maar. Fijn!

Hij is superenthousiast en neemt initiatief. Ik ben daarin toch wat terughoudener merk ik. Normaal van mezelf ben ik net als hij. Voor 200% ervoor gaan en elke keer zeggen hoe blij ik van je word enz. Nu is dat andersom. Nu moet hij het maar even laten zien. Dan komt die S00f op den duur vanzelf wel. Nu ben ik gewoon wel voorzichtig maar ik geniet er wel van!!!

Want uiteindelijk heb je nooit garanties. Het ergste wat kan gebeuren is dat het toch stukloopt. Dat overleef ik nog wel een keer hoor. Ik ga me niet laten leven door vooroordelen en in de toekomst kijken kan ik ook niet dus ik ga gewoon af op me gevoel en ik zal je vertellen. Dit voelt verdomde goed!

Ik geniet, ik ben blij. Ik voel me happy.

En ik denk dat ik in love ben al durf ik dat nog niet echt toe te geven, want dat is natuurlijk hartstikke eng

Als ik aan hem denk gaan mijn ogen twinkelen, krijg ik blije gedachtes en er verschijnt een lach op mijn gezicht. Ik mis hem als hij er niet is en ik kan niet wachten hem weer te zien en steeds meer van hem te leren kennen en te genieten samen.

Gewoon, omdat ik mezelf dat gun. Omdat ik dat verdien.

Hoe lang het duurt? Dat weet niemand.
Dat ik NU geniet. Dat weet iedereen!

En last but not least....

Hij is om OP TE VRETEN. Echt een lekker ding
Helemaal wat ik leuk vind

Mi amor (L)

Hoe kjoet zijn wij samen

Bellen was leuk maar we wilden elkaar ook graag zien. Donderdagavond zou ik met Wen even de stad ingaan ( Amsterdam offcourse ) om te gaan shoppen. Ik vertelde dat aan mi amor en die vroeg me meteen om hem te bellen als we in de stad waren, sowdat we misschien wat konden gaan drinken. En sow geschiedde

Die avond begonnen we rond 22.00 op het Rembrandtplein. We liepen met de papi's de hele stad door en eindigden uiteindelijk in een cafeetje bij het station in de buurt. Daar hebben we de rest van de avond gepraat en gelachen. Want lachen dat kunnen we wel. Gieren. Hij is sow grappig. Zelfde flauwe grapjes als die ik zou maken Heel gezellig en echte gents. Er werd goed voor ons gezorgd

Ik ben netjes naar me trein van 0.40 gebracht en papi miste daardoor zijn laatste metro hoorde ik later. Sow lief

Ben die avond overladen met knuffels en kusjes. Echt heel fijn. Gelukkig zagen we elkaar de volgende avond weer

Vrijdagavond. Dansavond! Vanaf het moment dat we binnenwaren hebben we gedanst en nooit meer losgelaten. Gewoon 2,5 uur non stop gedanst. Heerlijk! Het was bloedjeheet die avond weet ik nog. Ze hadden een of andere spot aan. Gekken! Maar het bleef een heerlijke avond!

Zaterdag belden we weer en besloten al snel om die avond ook weer af te spreken Uiteindelijk belandden we weer in het cafeetje van donderdag waar we heerlijk hebben zitten babbelen. Superleuk! Werd weer goed voor me gezorgd en ik werd ook weer netjes naar me treintje gebracht. Weer een superavond.

Die week moest ik veel werken en dat vond hij heel jammer werd ik elke dag aan herinnerd We wilden elkaar sow graag zien maar uiteindelijk werd dat dus vrijdag pas in de salsabar. We vlogen elkaar in de armen, sow blij. Kusjesgolf. Waha.

We kozen dit keer een ander plekje dan bij de spiegel in de spotlight. Ook had ik me beter voorbereid op haar wat door vocht in de krul schiet en vervolgens niet meer zit. Me zusje had het ff lekker voor me vastgezet met vlechtjes. Primaa. Hij vond het sow mooi en weer dansten we de hele avond. Hij kan sow goed bewegen..... mensen gingen gewoon staan kijken. Op een gegeven moment stond ik even tegen de muur en hij ging los voor mij! Bodyrolls en weet ik wat voor soepele moves. Ik zag de dames gewoon even hun adem inhouden. MOEWAHAHA ik kon alleen maar lachen, naar hem kijken en denken ja! die hoort bij mij

Vervolgens spraken we zondag af dat hij naar Haarlem zou komen. Even lekker samen, zonder anderen. Lekker rustig, lekker onszelf. Lekker lui pizza gehaald en hij had films mee. Primaa! Wederom... een heerlijke avond!

Donderdagavond kwam hij weer naar Haarlem
Heerlijke avond!

Vrijdagavond is natuurlijk dansavond maar hij moest nog wat dingen doen in de studio ( jaaa meneer zingt ) maar hij stelde voor om dan zaterdag als ik wakker zou zijn even te bellen en dan naar hem toe te komen. Ik slaap altijd bij Wen vrijdags en hij woont daar om de hoek We zijn toen een stuk met Chabo gaan lopen, zijn hond. Een Staff0rd. Luisterde heeeel goed. Leuke hond. Was gek op me en wilde met mij mee de trein in wahahaha. Was wel kloteweer dus tijdje onder een viaduct gestaan tot het wat beter werd. Ach het maakte allemaal niet uit. We konden elkaar even zien!

Zondag kwam hij weer naar Haarlem alwaar ik mijn wereldberoemde pasta voor hem maakte. Die viel goed in de smaak en wederom volgde een superfijne avond.

Dinsdag ( dat was gisteren dus ) kwam hij alweeeeer en dat was weer superleuk. Ik kan gewoon niet anders zeggen dan dat we het superleuk hebben

Morgen gaat hij voor een paar dagen naar Spanje voor een paar optredens ( met die papi van Wen ) en dan komt hij zondag weer terug als het goed is. Dus dan zie ik hem weer

Vrijdag even alleen dansen dus. Maar dansen zal ik!